حسین زنده است

 

بسم رب الشهدا  و الصدیقین

و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون

 


باز هم به عاشورای حسین نزدیک می شویم. واقعه ای که در سال 61 هجری رخ داد حادثه کوچکی نیست که امت اسلام به راحتی از کنار آن بگذرند. در چنین روزی فرزند امام اول شیعیان علی بن ابیطالب علیه السلام و نوه اول شخص عالم اسلام حضرت محمد بن عبدالله (ص) به همراه خانواده و عشیره اش و نیز همه یاران باوفایش توسط عده ای یاغی به مسلخ رفتند و جز عده ای قلیل همه از لب تیغ گذرانده شدند! گروهی که به روایت تاریخ متشکل از چند ده نفر بیش نبودند در برابر سپاهی چند ده هزار نفره با پایمردی و از سر دفاع از دین و عقیده الهی خویش تا آخرین قطره خون با کفر زمانه  به مبارزه ایستادند و شد آنچه قلب تاریخ را برای همیشه خونبار کرد. آری حسین شهید شد و زندگی دوباره گرفت و یزیدیان برای همیشه مردند و تاریخ آنان را لگدمال نمود. امروز هم اگر نامی از یزیدیان بجا مانده بدنامی است و این نام حسین است که شعاع تاریخ را درنوردیده و الگوی ایستادگی و آزادگی همه انسان هایی گشته که در راه دفاع از عقیده الهی خویش تردید به خود راه نمی دهند:

آری! اگر شهید زنده است که هست پس:

 حسین زنده است مگر نه این است که حضرت رب الارباب فرموده اند شهید زنده است و نزد من روزی می خورد.

حسین زنده است مگر نه این است که الگوگیری از راه و عقیده  او مرام و مسلک میلیون ها انسان عاشق معاصر گشته است.

حسین زنده است مگر نه این است که امروزهمه یزیدیان از نام و راه او وحشت دارند.

حسین زنده است مگر نه این است که جوانان امروزی الگویی چون علی اکبر (ع) دارند.

حسین زنده است مگر نه این است که زنان ما الگویی چون زینب (س) دارند.

حسین زنده است مگر نه این است که الگوی شیرخواران مادران ما علی اصغر(ع) است.

حسین زنده است مگر نه این است که پیران ما چون حبیب بن مظاهر پا به رکاب انقلابند.

حسین زنده است مگر نه این است که جوانان ما همچون قاسم بن حسن (ع) مسابقه ای در راه دفاع از ارزش های انقلاب عظیم اسلامی به راه انداخته اند.

حسین زنده است مگر نه این است که  مرید ایشان و مراد ما فرمودند زندگی انقلاب شکوهمند اسلامی از محرم اوست.

و حسین زنده است چرا که امروز ندای مظلومیت هل من ناصر ینصرونی او گوشی هایی شنوا یافته و امتی و بلکه همه انسان های آزاده را در سنگر واحدی که همان دفاع از ارزش های اسلامی - انسانی است مجتمع ساخته.

آری حسین جان! تو زنده ای و عقیده و مسلک  تو نیز نه تنها با گذر زمان رنگ کهنگی به خود نگرفته و نخواهد گرفت، بلکه گذر زمان بر طراوت و پویایی آن خواهد افزود.

خدایا!  اگر ما توفیق نداشتیم از انسان های زمان حسین بن علی (ع) باشیم و نه یک جان بلکه جان همه بستگان و عزیزان خویش را تقدیم حضرتش نمائیم- بابی انت و امی- امروز یاریمان کن و توفیقمان ده تا راه ایشان را در رکاب فرزندش و ناخدای کشتی انقلاب اسلامی ادامه دهیم.

 

انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم...

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید