تهدید با چاشنی تناقض، نتیجه‌ای معکوس

 گروه‌های تکفیری-تروریستی در هفته اخیر، و نیز دعوت دولت قانونی سوریه از بازرسان کنترل تسلیحات سازمان ملل برای بازدید از مناطق مورد هدف واقع شده، رهبران کشورهای غربی به‌همراه غدّۀ سرطانی‌شان در خاورمیانه و نیز با رقاصی دیپلماتیک بندر بن سلطان سعودی، تهدیدهای کذایی خود را از طریق مانورهای غلوکننده رسانه‌ای آغاز کرده‌اند. اینکه آیا این تهدیدات تا چه اندازه حالت عملی به خود خواهد گرفت، مقوله‌ایست که در جای خویش قابل بررسی می‌باشد. قضاوت در مورد پرداختن به این موضوع در درون خود افکار عمومی جامعه بین‌المللی نهاده شده است. آنجایی که همین چند سال قبل گروهی از جوانان غیور حزب‌الله چنان بلایی بر سر تفاله این مدعیان در سال 2006 و طی جنگ 33 روزه آوردند، تا بدان جا که شورای امنیت ملی آمریکا طی گزارشی در این باره آورده بود؛ جنگ 33 روزه به‌جای نابودی حزب‌الله، گسترش دامنه حضور و نفوذ حزب‌الله در لبنان را به دنبال داشته و این کشور- قبلا ضعیف- را به کشوری موثر در معادلات سیاسی و نظامی منطقه تبدیل کرده است.  شاهد این مدعا آنکه وزیر خارجه لبنان در خصوص حمله به سوریه با استفاده از مرز هوایی لبنان به تهدیدکنندگان هشدار داده که همچون عراق اجازه استفاده از فضای آسمان کشورش را علیه جنگ با کشور برادر سوریه نخواهد داد.  اکنون  برای توضیح بخش اول پیرامون نتایج حمله، این پیش‌بینی را می‌توان متصور شد که ارتش سوریه با آن تجهیزات و فنآوری‌های مجهز و مدرن‌شده به تسلیحات فوق مدرن روسی و نیز ادغام آن با تشکیل نیروهای غیور ملی همچون « دفاع الوطنی» چه جهنم باتلاق‌گونه‌ای را برای مدعیان کذایی حقوق انسانی مردم سوریه به انتظار می‌کشند. پس این کشورها نباید نسبت به برتری عملیاتی در صحنه ژئوپلیتیکی مبارزه چندان خوش‌بین باشند. زیرا نسبت به عواقب منازعه از قبل آگاه بوده‌اند. واقعیت این تهدیدات کشورهای غربی چیزی نیست جز چند نکته اساسی زیر:

-         ابتدا به این جملات توجه کنید: یک مقام آمریکایی به روزنامه آمریکایی لس‌آنجلس تایمز گفته است ممکن است اوباما نوعی از حمله را انتخاب کند  که «قدرت آن به اندازه‌ای است که مورد تمسخر واقع نشود، ولی البته این حملات به اندازه‌ای قدرتمند نخواهد بود که متحدان سوریه یعنی ایران و روسیه را به پاسخدهی وادار کند.»

-         تغییر و تداوم (change & continuity) دو مفهوم رایج سیاست خارجی آمریکا در اشکال جدید در حال نشان دادن ماهیت خود می‌باشند. استمرار پیگیری منافع از طریق تغییر در تاکتیکها، موضوعی است که همگان را به تعجب واداشته است. چگونه می‌توان متصور شد آمریکایی که خود از حامیان اصلی صدام به هنگام حمله شیمیایی به ایران و حلبچه بوده و نیز در جنگ علیه صدام بر سر مردمان عراق هزاران بمب اورانیومی فرود َآورده است، به‌گونه‌ایی که تبعات شدید ژنتیکی را برای مادران و نوزادان عراقی در یک دهه گذشته به‌همراه داشته است، از صیانت از حقوق انسان و عدم رعایت معیارهای بشری با بهره‌مندی از تسلیحات شیمیایی دم می‌زند. روز یکشنبه همین هفته، نشریه آمریکایی «فارین‌پالیسی» در افشاگری بی‌سابقه‌ای با استناد به اسناد منتشر شده سازمان «سیا» فاش کرد که در جریان جنگ ایران و عراق، آمریکا سلاح‌های شیمیایی مهلک و پیشرفته‌ای را در اختیار رژیم صدام گذارده است و کشتار رزمندگان ایرانی و قتل‌عام مردم حلبچه با همین بمب‌های شیمیایی اهدایی آمریکا صورت پذیرفته بود.

-         بسترسازی تحولات هفته اخیر باد عنوان حمله (و نه جنگ تمام عیار) به سوریه از طریق رسانه‌های غربی به‌گونه‌ایی وانمود شده که چنانچه کشورهای مهاجم از تصمیم خویش منصرف گشتند، این بهانه در جای خود محفوظ باشد که ما (مهاجمین) هر زمان اراده نماییم می توانیم تهدید نماییم و آن را عملی نماییم. البته ترک جلسه مشورتی عصر 28 اگوست شورای امنیت از سوی نمایندگان روسیه و چین که در مورد سوریه از سوی بریتانیا ترتیب داده شده بود و نیز گفتگوی دوجانبه پوتین و روحانی با یکدیگر و تاکیدشان بر عدم اجازه به عملی شدن تهدیدات غرب صفحه جدیدی را در ادامه این منازعه گشوده است.  

-         برخلاف تصور عمومی،‌ هدف حمله نه ساقط‌کردن دولت سوریه بلکه تضعیف آن است. اما نه آن قدر که نتواند در برابر گروههای مسلح ایستادگی کند. بلکه تا جایی که در دفاع از خویش تسلیحات بیشتری را به باد دهد. جالب آنجاست که این کشورها نسبت به حوادث خونین و سرکوب قیام و انقلاب در بحرین و مصر سکوت پیشه کرده‌اند اما در مورد تروریستهای تکفیری که تا همین دیروز دشمن آنها در افغانستان بوده‌اند، دایه مهربان‌تر از مادر.  برخورد با مسائل بین المللی خارج از چارچوب شورای امنیت سازمان ملل، بدعت خطرناکی است که با آن می‌توانند که هر کشوری که برخلاف منافع آن‌ها عمل کند را تهدید نمایند. با این حال در صفحه بازی سیاسی ظاهرا، این تهدیدات جهت عرضه در کنفرانس ژنو2 بهانه مناسبی را فراهم آورده تا بتوان از  بشار اسد امتیازات متعددی دریافت شود. البته اجرای این تهدید تا قبل از اجلاس گروه 20 در سنت پترزبورگ روسیه، اقدامی دیگر از سوی آمریکایی‌ها برای دریافت امتیازات دیگر از جناح مقابل در اجلاس تفسیر می‌گردد. جناحی که مخالف اقدامات خودسرانه آمریکا و متحدانش در بحران سوریه می‌باشد.

-         فرار از زیربار فشارهای متعدد جامعه داخلی آمریکا و اروپا، بواسطه شکست‌های مختلف در خاورمیانه، بحران شبه جزیره کره و نیز عدم توانایی در رویارویی با چین در حوزۀ پاسفیک از جمله دلایل این تصمیم عاجلانه محسوب می‌شوند.  آثار بحران اقتصادی سال 2008 همچنان سایه سنگینی بر تنظیم حوزه‌های اجتماعی غرب افکنده است. این نوع عملیات روانی تا مدت‌ها فضای ادراکی عمومی را به جهتی غیر از مشکلات داخلی معطوف می‌نمایند.

-         واشنگتن پست بدرستی این موضوع را تشخیص داده که آمریکا بازنده دو سر باخت این بازی جدید خواهد بود. فرانسیس وندرل دیپلمات کهنه‌کار سازمان ملل و نماینده پیشین این سازمان و اتحادیه اروپا در پرونده‌های سنگینی چون افغانستان نیز راه‌حل بحران سوریه را نه آغاز جنگ و بلکه پذیرش نقش و قدرت منطقه‌ای ایران از سوی آمریکا دانسته است. اما به‌هرحال شبکه آمریکایی-صهیونیستی و در راس آن دولتمردان آمریکا هیچ‌گاه این بخش از بیانات رهبر معظم انقلاب را فراموش نمی‌کنند که فرمودند: ما در قضایاى ضدیت با اسرائیل دخالت کردیم؛ نتیجه‌اش هم پیروزى جنگ 33 روزه و پیروزى جنگ 22 روزه بود. بعد از این هم هرجا هر ملتى، هر گروهى با رژیم صهیونیستى مبارزه کند، مقابله کند، ما پشت سرش هستیم و کمکش می‌کنیم و هیچ ابائى هم از گفتن این حرف نداریم. این حقیقت و واقعیت است. (بیانات رهبر معظم انقلاب در نمازجمعه تهران در تاریخ ۱۴/۱۱/۱۳۹0 ) خبرها نیز حکایت از دست‌پاچگی ساکنان سرزمین اشغالی دارد. با توجه به  نگرانی از پاسخ دمشق به  آغاز حمله، شهرک‌نشینان صهیونیست اقدام به تهیه آذوقه کرده‌اند. پناهگاه‌های صهیونیست‌ها باز شده‌اند و صف‌های طولانی در محله‌های مختلف برای دریافت آذوقه از جمله کنسرو، دارو و ماسک‌های شیمیایی شکل گرفته است. آری براستی جمله‌ای زیبا توسط قلمی باتقوا نگاشته شده است که با آغاز جنگ «روز واقعه نزدیک است».   

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
دانشجو

احسنت . عالی بود. من هم موافقم که نه توان و نه جرات حمله به سوریه را دارند.